Me, myself
posted on 24 Sep 2009 16:33 by coolguy in MyMemory
(เอนทรีที่แล้วก็มีเรื่องแบบนี้นี่หว่า= =)
โน คอมเม้นท์ เพราะเอนทรีที่แล้วพูดไปแล้ว
เง่อะ = .,=
แต่อยากรู้อย่างนึงนะว่า
ทำไมต้องเหมือนขนาดนี้ ?
.
.
แต่ก็ต้องซื้ออยู่ดี = = ; เราเห็นแป้งนี่วันนี้
แล้วเราก็เห็นของที่เพิ่งส่งมาถึงบ้านวันนี้เหมือนกัน ...
=*= !!!
ซื้ออีกแระ หน้าแมร่งก็มีอยู่หน้าเดียว... (แค่หนาแล้วก็บานไปหน่อย)
สองตัวนี้ใช้ดีจริง คอนเฟิร์มมมมมมมมมม แต่ใช้แล้วสวยหรือไม่อยู่กับหน้าคนนะฮร้า แฉกเช่นอิชั้น
ใช้แล้วก็ดูเป็นคนขึ้นนิดนึง กลัวโฆษณาให้งแล้วบริษัทเขาเจ๊ง ก๊ากกกกกกกกกกกก
วันนี้เกิดปรากฏการณ์อัศจรรย์ ...
เพราะว่า
วันนี้ไปเดินห้างคนเดียว....
(อเมซิ่งมากมั้ยเมิงงงงงงงงงง=A=??!)
เพิ่งนึกขึ้นได้ว่าเป็นวัน OPSDAY เลยนั่งรถไป บรรยากาศอึนมึนมาก แต่ต้องไป
เพราะของมันถูก
.
.
แหะๆ งกแสรสสสสสสสสสส
แต่...มะได้เตรียมตังไป เลยได้แต่ของที่จำเป็น 
ไปซื้อคนเดียวรู้สึกยังไงไม่รู้สิ รู้แต่บอกบีเออยู่หลายรอบว่า "พี่คะ ขอเวลาหนูคิดแปปนึงนะ"
แบบว่า การมาซื้อคนเดียวเป็นอะไรที่ ฮื้อออออออมากกกกกกกกกกก (??)
คือเราแทบไม่ได้ไปไหนคนเดียวเลย นอกจากวันที่อยากอยู่คนเดียวจริงๆ
ณ เวลานี้ ก้อยเลยรู้สึกอึนมึนมาก ...
ซื้อเสร็จออกมาไม่รู้จะไปไหน จะซื้อนั่นซื้อนี่แม่งก็ทำอะไรไม่ได้เป็นเล๊ยยย ซะอย่าง
ที่ๆเรานึกออก ร้าน DAISO เลย บรรยากาศดี ของถูก เพลงเพราะ เดินเล่นได้
ให้บรรยากาศแบบญี่ปุ่นมาก (เหมือนป้าแม่บ้านเดินเลือกของใช้ในบ้านอะไรเถือกนั้น)
เดินนานมากอ่ะ ชอบบบบบบบบบ ได้ของติดไม้ติดมือมาเล็กน้อย
แบบว่าอยากได้มานานแล้วอ่ะ 55555555555555555
คนไม่มีขนตาไม่เข้าใจหร๊อกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก =A= !
ร้านนี้ 60 บาททุกชิ้นอ่ะฮร้าาา ~~~
แล้วก็ๆ พราวรี่พรีเซ้นนนนนนนนนนนนนนนนนนท์ (รูปของnuknicจัง=v=)
มาสคาร่า คยูมิน !
(อ่านว่า เกิร์ล แรส ? ก๊ากกกกกกกกก)
อยากได้กันล่ะซี่~~~ คิคิคิคิคิคิ
ทำไมมีแต่ของผู้หญิงๆเนอะวันนี้
ความจริงวันนี้อึนมากมาย 555 5555
ใครอยากหม่นหมองอ่านข้างล่างได้ =v=
แปลกดีนะ...
ทั้งๆที่บอกว่า "ฉันอยู่คนเดียวได้"
พอเอาเข้าจริงก็รู้ว่า ความจริงแล้ว..
ตัวเองทำอะไรไม่เป็นเลย
เดินทางเอง ก็ชอบหลงทาง
ซื้อของก็เดินเก้งก้าง เหมือนคนบ้าหอบฟางไอนู่นไอนี่พะรุงพะรัง
เวลาที่อยากได้เสื้อผ้า ก็อึดอัดที่จะอยู่กับคนขายสองคน
ต้องขึ้นแท็กซี่ เพราะข้ามถนนไปขึ้นรถคนเดียวไม่ได้
ไม่กินอาหารในห้าง เพราะสั่งอะไรไม่เป็น...
นี่น่ะหรอ คนที่บอกว่าตัวเองอยู่คนเดียวได้ ?
ไม่ใช่นายเอก(?)ในฟิคนะ ที่อะไรๆก็เจ้าชายมาช่วย
แต่...
โลกแห่งความจริงมันเน่ากว่าในนิยาย เยอะ
เดินทางเอง ก็ชอบหลงทาง
เพราะปกติจะเดินตามคนข้างหน้า
ซื้อของก็เดินเก้งก้าง เหมือนคนบ้าหอบฟางไอนู่นไอนี่พะรุงพะรัง
เพราะปกติมีคนช่วยถือของ
เวลาที่อยากได้เสื้อผ้า ก็อึดอัดที่จะอยู่กับคนขายสองคน
เพราะปกติมีคนเลือกแล้วก็ต่อราคาให้
ต้องขึ้นแท็กซี่ เพราะข้ามถนนไปขึ้นรถคนเดียวไม่ได้
เพราะปกติมีคนคอยจับมือเวลาข้างถนน มีคนรอส่งขึ้นรถกลับ
ไม่กินอาหารในห้าง เพราะสั่งอะไรไม่เป็น...
เพราะปกติจะต้องสั่งตามคนอื่นหรือมีคนสั่งให้...
แค่ปัญญาจะกินเองก็ยังไม่มี
.
.
กรูล่ะสมเพชตัวเองจัง .... =_________=
ถ้าวันนึงไม่มีเพื่อน ถ้าวันนึงไม่มีแม่ ถ้าวันนึงไม่มีน้อง
ฉันจะอยู่ยังไง? ตายหยั่งเขียด
เอาล่ะ ไว้พยายามใหม่ ~ ^_____________^€
(พูดเหมือนเป็นเรื่องยิ่งใหญ่มาก 5555)
青空 : blue sky ♥
●_____,● ; ปล่อยให้เวลาผ่านฉันไป....
แต่โปรดอย่าปล่อยฉันไปกับเวลา
